Μερικές σκέψεις για την επίθεση σε εκδήλωση με θέμα την επαγγελματική αποκατάσταση στο κτίριο της Νομικής ΕΚΠΑ
Τη Τετάρτη, 30 Απριλίου 2025, έλαβε χώρα η αδειοδοτημένη (όπως αναφέρεται στη κάτωθι ανακοίνωση) εκδήλωσης της ΔΑΠ/ΝΔΦΚ Τμήματος Τουρκικών Σπουδών & Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών ΕΚΠΑ με τίτλο «Career Day – Επαγγελματικές Προοπτικές μετά το Τουρκικών» με τη συμμετοχή Καθηγητών του συγκεκριμένου τμήματος αλλά και άλλων προσκεκλημένων.
Όπως έγινε γνωστό , η εκδήλωση αυτή αμαυρώθηκε από επίθεση κουκουλοφόρων με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό υποψ. Διδάκτορα και τον προπηλακισμό εναντίον Καθηγητών και συντονιστών.
Για όσες/όσους από εμάς έχουμε φοιτήσει σε ελληνικό Πανεπιστήμιο (ειδικά τα χρόνια της κρίσης) η συγκεκριμένη είδηση δεν αποτελεί έκπληξη. Πλείστοι, μεταξύ αυτών και ο γράφων, έχουμε γίνει μάρτυρες περιστατικών τραμπουκισμών εναντίον ατόμων και παρατάξεων που απλά δεν συμφωνούν με τις ιδεοληψίες των μειοψηφιών, οι οποίες, δυστυχώς, μέχρι και σήμερα λυμαίνονται ως τσιφλικάδες (σε πολλές περιπτώσεις με τις ευλογίες ομοϊδεατών Καθηγητών) το ταλαίπωρο ελληνικό Πανεπιστήμιο.
Αυτό, όμως, που συγκεντρώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε αυτή τη περίπτωση είναι η θεματική της εκδήλωσης, η οποία και έγινε στόχος των συγκεκριμένων τραμπούκων. Σε μια αγορά εργασίας που αλλάζει με δραματικούς ρυθμούς πανθομολογείται ότι το ελληνικό Πανεπιστήμιο παραμένει (παρά τις φιλότιμες προσπάθειες ορισμένων διδασκόντων) παντελώς εκτός πραγματικότητας, όχι απαραίτητα μόνο εργασιακής. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι απόφοιτοι ελληνικών Πανεπιστημίων να βρίσκουν εαυτούς «πελαγωμένους», χωρίς προσανατολισμό, σε μια αγορά εργασίας άκρως ανταγωνιστική και με ελάχιστο περιθώριο για «λάθος» επιλογές.
Όπως έχω διατυπώσει πάμπολλες φορές στα επεισόδια του «The Life After Law School» (εκπομπές στο YouTube όπου εξετάζονται εναλλακτικές πορείες μετά τη Νομική), η κεντρική ιδέα πίσω από το συγκεκριμένο εγχείρημα ήταν ότι σαν φοιτητές δεν μας δόθηκε η ευκαιρία ή τουλάχιστον δεν είχαμε τα μέσα να δούμε πέρα και μετά την αποφοίτηση μας. Στις συνεντεύξεις μας με πλέον καταξιωμένους στο είδους τους νομικούς αλλά και από τις συζητήσεις μας με όσες/όσους παρακολουθούν συνειδητοποιούμε πως οι φοιτήτριες/ες, αντιλαμβανόμενοι τις προκλήσεις της αγοράς εργασίας, «ψάχνονται» και «διψούν» για εκδηλώσεις που είτε θα τους ενημερώσουν για τις πιθανές μετέπειτα επιλογές τους είτε θα τους δώσουν το ερέθισμα να ψάξουν περισσότερο.
Από τον καιρό μου, όμως, στο ελληνικό Πανεπιστήμιο γνωρίζω ότι «ημέρες καριέρας» και εκδηλώσεις με συναφή προσανατολισμό είναι κόκκινο πανί για τους ιδεοληπτικούς, κατά τα άλλα προοδευτικούς, των ελληνικών Πανεπιστημίων. Τα κίνητρα τους είναι πενιχρά καθώς αποζητούν το πρώτον, πανεπιστήμια πλήρως αποσυνδεμένα και αποστειρωμένα από την αγορά εργασίας και την πραγματικότητα, και δεύτερον, φοιτήτριες/ές εγκλωβισμένες/ους σε μια καθημερινότητα και περιβάλλον που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο (π.χ. so called «παρεμβάσεις» στις αρχές των μαθημάτων, αποφάσεις γενικών συνελεύσεων (χωρίς νομιμοποίηση, μεταξύ άλλων και για καταλήψεις), παντός είδους εκφοβισμοί, κλπ) θα τους επιβάλλονται. Και προφανώς η ελευθερία έκφρασης είναι σεβαστή μέχρι το σημείο που δεν ενοχλεί τους τσιφλικάδες του ελληνικού Πανεπιστημίου. Ενώ όταν αφισοκολλητής-υποψ. Διδάκτορας (ναι, υπάρχουν και αυτοί) επιτίθεται σε γυναίκα που υπερασπίζεται την επιχείρηση, οι αντιδράσεις κατά του σεξισμού είναι χλιαρές, σχεδόν ανύπαρκτες. Περίεργα πράγματα…
Πέρα από το εάν και πως θα αντιμετωπιστεί η βία εντός των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, είναι ανάγκη για το ελληνικό Πανεπιστήμιο (διοικούμενο και εκπροσωπούμενο από τα όργανά του) να κάνει πολλά βήματα εμπρός, προκειμένου τουλάχιστον να συμβαδίσει με τις ανάγκες και τις προκλήσεις της εποχής. Με αυτό το τρόπο θα καταφέρει να αποβάλει και όσα εδώ και πολύ καιρό έχουν ξεπεραστεί λόγω εποχής. Θεωρώ πως σχετικές ημερίδες καριέρας και επαγγελματικού προσανατολισμού (που προφανώς και γίνονται στα περισσότερα ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια, στα οποία υπάρχει μέχρι και σύμβουλος καριέρας!) είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και μακάρι να πληθαίνουν μέρα με τη μέρα.
*Ο Αδάμ Πασχαλίδης εργάζεται ως δικηγόρος στην αμερικανική δικηγορική εταιρία K&L Gates με έδρα το Λουξεμβούργο. Ειδικεύεται στις εναλλακτικές μορφές επενδύσεων (AIFs). Είναι επίσης υποψ. Διδάκτορας στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
